Ενοχές; Όχι ευχαριστώ! Αναρωτηθήκατε γιατί αφήνουμε τον πολύτιμο χρόνο μας να σκορπίζει σαν την άμμο και να κυλάει ανάμεσα στα δάχτυλα μας, αδιαφορώντας για τις δικές μας ανάγκες και προσπαθώντας να βοηθήσουμε αυτούς που αγαπάμε; Σκεφτήκατε άραγε, πόσες φορές οι άνθρωποι εκμεταλλεύονται την καλή μας καρδιά, το μυαλό και την ψυχή μας; Μήπως ήρθε η στιγμή να

Καθημερινά γράφονται και ακούγονται τόσα πολλά για την ευτυχία και αρκετοί αισθάνονται μπερδεμένοι και χαμένοι στη μετάφραση. Για να είμαστε ειλικρινείς, η ευτυχία δεν θα έρθει να μας χτυπήσει την πόρτα από μόνη της γιατί δεν είχε που αλλού να πάει. Δεν θα τρυπώσει με το ζόρι στη ζωή μας, θα έρθει όταν θα έχουμε εμείς

«Οι πιο ένδοξες στιγμές της ζωής δεν είναι οι λεγόμενες μέρες επιτυχίας, αλλά, περισσότερο, οι μέρες εκείνες που, μετά από απόρριψη και απελπισία, αισθάνεσαι να μεγαλώνει μέσα σου η θέληση για ζωή και η υπόσχεση για μελλοντικά επιτεύγματα». ~ Γκυστάβ Φλομπέρ, 1821-1880, Γάλλος συγγραφέας ~ Ο Φλομπέρ αν το σκεφτούμε καλά, αυτό που μας λέει είναι ότι

Ας μην κρυβόμαστε, σε ποιόν από εμάς αρέσει να μην νιώθει καλά, να μην έχει τα κέφια του, να νιώθει ένα πλάκωμα στο στήθος, ένα σφίξιμο; Να είναι στις μαύρες του δηλαδή. Σε κανέναν βέβαια! Μόνο που την ώρα που πασχίζουμε να ξεφύγουμε από αυτό το σκοτεινό συναίσθημα, δεν συνειδητοποιούμε πως έχουμε έρθει αντιμέτωποι με